Mehmet Salih Aytag schrijft zich met zijn gedicht tot winnaar van de poëziewedstrijd in niveau 2.3 - 2.4. Zijn taaldocent Wim De Beuckelaer vond dat de wedstrijd zorgde voor een frisse wind in zijn lessen en een enorme taalrijkdom tot bij de cursisten bracht.
Sfeerfoto prijsuitreiking - Katrien van Boxel
Het winnende gedicht van Mehmet Salih Aytag
Ik liep rond tussen zachte woorden verstrooid
Ik zocht alleen een woord dat mij moest troosten
Overal hoorde ik het geschreeuw van de tijd
De waarheid was dat eigenlijk
De tijd werd verlopen
In de loop van de tijd werd alles verouderd en vernieuwd
Ik bleef zuchten
Want ik was radeloos tegen de meedogenloze loop van de tijd
Ik verleidde mij met hypocriete gevoelens
Mijn gedachten waren slaperig terwijl ik de eerste stap op de grond zette
Er passeerden schaduwen blootsvoets
Er vond geen plaats in mijn geheugen de stilte van blootvoetse schaduwen
Mehmet Salih Aytag over het schrijven van zijn gedicht
"'Het vreemde gedicht' gaat echt over wat ik voelde toen in Antwerpen aankwam. Daarom was het niet moeilijk om het te schrijven. Toen ik het maakte, was ik een paar maanden in België en de woorden kwamen vanzelf naar boven. De tekst kwam meteen in het Nederlands op papier, sommige woorden zoals ‘verleiden’ en ‘meedogenloos’ moest ik opzoeken in het woordenboek.
Ik schrijf graag en heb sindsdien nog gedichten geschreven, maar dan wel in het Turks, niet meer in het Nederlands.
Toen ik op de middelbare school zat, was het mijn grote droom een goed schrijver te worden.
Intussen ben ik niet meer in Turkije, maar woon in België en moet ik eerst Nederlands leren. Ik hou van talen en heb altijd een liefde gekoesterd voor de Duitse taal. Het Nederlands lijkt daarop: de woorden, de structuren zijn gelijkaardig en het Nederlands is zelfs makkelijker dan Duits.
Ik hou van lezen, poëzie (zeker de Turkse poëzie), schrijven: ik word gewoonweg blij als ik lees en schrijf.
‘Het vreemde gedicht’ heb ik in een keer geschreven: ik ging zitten en begon te schrijven en na een uurtje was het klaar."
Wim De Beuckelaer – taaldocent van Aytag over de wedstrijd
"Poëzie is in mijn leven ook een drive. De wedstrijd gaf mij de kans om deze drive in mijn lessen te verwerken. Het was mooi om op een andere manier met het spel van de taal bezig te zijn, een manier waar je niet onmiddellijk aan denkt wanneer je de les Nederlands voorbereidt. Maar ik kan en wil het elke docent adviseren.
Ook ik had het geluk dat Jan Geerts de workshop in mijn les kon geven. Hij stimuleerde de zintuigen van de cursisten met geurpotjes, met verschillende nieuwe werkvormen en dat werkte. Ik heb gezien dat het aanslaat bij de cursisten, dat ze spelen met woorden waar ze dat anders niet doen en dat geeft ze een taalrijkdom waarbij ze zich goed voelen.
Als de wedstrijd volgend schooljaar opnieuw wordt georganiseerd, dan ben ik er weer bij. Zeker weten."