"Geloof het of geloof het niet: ik werd verliefd op het Nederlands", zegt Yunis Moho Ihsan, winnaar van de poëziewedstrijd 'Het vreemde gedicht' in niveau RG 3-4.
foto Katrien van Boxel
Het winnende gedicht van Yunis Moho Ihsan
De grenzen
Ik was dood in het leven
Mijn droom had,
Geen kleur, geen liefde, geen vrijheid.
Ik wilde mijn leven veranderen,
Naar ergens vertrekken,
Zonder oorlog zonder wapens.
Ik moest vertrekken
Toen ik kind was
Droomde ik
Van spelen en glimlachen,
Het is van ons gezicht verdwenen.
Donkere toekomst en verdriet,
Vrijheid vond ik daar niet.
In de duisternis was ik leven.
Ik moest vertrekken
Toch gaf ik me niet
Aan de wapens over.
Ik had geen keuze,
Er was geen grens
Die me liet stoppen.
Ik moest vertrekken
Ik verwachtte in mijn droom
Een mooie landschap,
Een mooie wereld
Zonder haat zonder oorlog.
Ik wilde daar in,
Vliegen, zingen, houden van…
Ik moest vertrekken
’s Nachts stak ik de grens over,
’s Nachts kamde de wind het gras.
Ik voelde mijn droom uitgekomen.
De witte vogel riep naar me,
“Kom bij me,
Ik geef jouw warmte en liefde en vrijheid”.
Van hier moest ik vertrekken
Hier in Vlaanderen,
Wil ik mijn leven veranderen.
In Antwerpen vond ik mijn droom,
Antwerpen opende zijn deuren voor me,
Die deuren gaan nooit meer dicht.
Antwerpen was die witte vogel
In mijnd room
Ik zal hier de glimlach terugvinden.
Yunis Moho Ihsan over het winnen van de wedstrijd
"Vandaag is een mooie dag voor me. Ik ben blij dat mijn ‘vreemd gedicht’ geselecteerd werd, maar ik heb niet meegedaan om te winnen. Deelnemen was voor mij het belangrijkste. Ik vind het heerlijk om hier vanavond zoveel verschillende mensen samen te zien en zoveel verschillende ‘vreemde gedichten’ te horen voordragen.
Toen ik in 2005 in België aankwam, ging een lang gekoesterde droom in vervulling. Weg uit Irak, waar ik alleen maar dood om me heen zag, waar ik dood was in het leven zelf. België opende een nieuwe wereld voor mij: vrijheid en leven!
Ik wilde meteen de taal leren, om de samenleving beter te leren kennen, de mensen te begrijpen. En geloof het of niet: ik werd verliefd op het Nederlands. Toen vrienden me erop wezen dat het Nederlands maar door een heel klein aantal mensen op de wereld gesproken wordt en dus niet zo interessant is om te leren, antwoordde ik dat ik de taal gewoon mooi vind. De verschillen tussen het Nederlands en het Arabisch fascineren me: de verhouding tussen hoofd- en bijzinnen is zo anders.
Eigenlijk ben ik een schilder en wil ik schilderijen maken met woorden. Ik gebruik woorden ipv verf, maak met woorden een schilderij in mijn hoofd.
Vaak ga ik naar de Permekebibliotheek en lees er poëzie, soms in vertaling."
Frans Brokatus - poëziedocent
Wat mij vooral trof, was de totale onbevangenheid en openheid van de cursisten tegenover de Nederlandse taal. En ook hun doorzettingsvermogen om zich uit te drukken in de taal waarin ze wonen.
Tijdens de workshops viel mij ook op met hoeveel respect cursisten feedback geven op elkaars gedichten en hoe behulpzaam ze zijn om voor elkaar het juiste woord te vinden.